Van evlerinin otantik olduğu tüm dönemlerde söz konusu kahvaltı anlayışının var olduğunu hep görürüz. Konu komşunun özellikle erkeklerin sabahları evden ayrıldıktan sonra kadınların bir bahçede toplanarak türkülü manili kahvaltının yapıldığı da bilinmektedir. Bu kahvaltı sefasında aslında hiç göz ardı edilmeyecek bir incelik, bir koruma, kollama, yardım kültürü saklıdır. Bahçede kurulan sofraya mutlaka yakındaki fakir ailede çağrılır. Eğer muhtaç olan genç bir bayansa evin bir üyesiymiş havası içerisinde iş de yaptırılır ki asla yardım olduğu anlaşılmasın. Yanında getirdiği çocuğu da evin çocuklarıyla aynı sofrayı paylaşır ve aynı seviyede karnını doyurur.

VAN KAHVALTISININ ÖZELLİKLERİ

Van’ın Türkiye’nin lezzet kültürüne önemli bir katkısı olan Van Kahvaltı Sofraları kendilerine as özellikleri ile de bilinmektedir. Yöre halkının samimi ve misafirperver geleneğinin bir yansıması olan kahvaltı sofralarının belli başlı özellikleri şunlardır:

a) Van kahvaltı salonlarında, pastane ve lokanta ürünleri satılmaz.
b) Daha fazla para kazanma uğruna hiçbir Kahvaltı salonu menüsünde ve işletme şeklinde değişiklik yapmamıştır, yapmazda.
c) Kahvaltı salonları genelde Van’ın ara sokaklarında bulunur.
ç) Kahvaltı salonları Gün ışığı ile açılır ve Gün batarken kapanır.
d) Van Kahvalatı salonları kaliteye ve müşteriye verilen önem, kusursuz temizlik olarak yansır.
e) Mutfak, müşterinin rahatlıkla girip görebileceği şekilde düzenlenir.
f) Kahvaltı salonlarının dekorunu gösterişten uzak, mütevazi masalar, sandalyeler, ve türküler, şarkılar seslenen radyo tamamlar.
g) Van Kahvaltı sofralarında yazın yoğurt, cacık, piyaz, kış aylarında ise bal-pekmez, tahin-pekmez otlu peyniri öğlen servisini oluşturur.